Ancienne abbatiale Saint-Genou

Saint-Genou

Van de grote abdijkerk van Saint-Genou, ruim vijftig meter lang, blijven het koor, de apsis en een afgeknot transept over: het schip, slecht onderhouden en dreigend in te storten, werd in 1676 gesloopt. Wat overblijft geldt als een van de zuiverste romaanse monumenten van de Berry. Het rechte koor wordt omzoomd door een zuilengang met gebeeldhouwde kapitelen: acanthus, een dierenfries van vogels en leeuwen en, aan de noordzijde, Daniël in de leeuwenkuil met, op de keerzijde, de Aanbidding van de wijzen. Onder het altaar van de ronde apsis bevindt zich het graf van de heilige Genou, waarvan de grafplaat haar opdrachtopschrift heeft bewaard. De abdij zou in 828 gesticht zijn door de graaf van Bourges Wilfred en zijn echtgenote Ode in het gehucht Strada, later Estrées geworden, en daarna aan benedictijnse monniken zijn toevertrouwd. Door de Noormannen en de Hongaren geplunderd, verplaatste de gemeenschap zich honderd meter verderop, nam het lichaam van de heilige Genou op en gaf de nieuwe plaats de naam van de heilige. De wederopbouw van de kerk begon omstreeks 994-995; ze werd in 1066 ingewijd door de aartsbisschop van Bourges Aymon, maar de analyse van het koor, dat dicht bij Saint-Benoît-sur-Loire aansluit, doet het uit het begin van de 12de eeuw dateren. De overlevering maakt van Genou een bisschop die in de 3de eeuw uit Rome werd gezonden om Gallië te evangeliseren; de historici beschouwen dit verhaal als een veel latere constructie. De kerk is sinds de lijst van 1862 als monument historique geklasseerd.

Wikipedia — Abbaye Saint-Genou de Saint-Genou ↗

Toegang : In het centrum van het dorp Saint-Genou. Vrije toegang vanaf 9.00 uur tot zonsondergang volgens het regionale comité voor toerisme (te verifiëren); de zeer oude deur vraagt aandringen om open te gaan. Een bezoek duurt ongeveer drie kwartier.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid