Chapelle Notre-Dame de Becquerel et sa fontaine

Le Bono

Notre-Dame de Becquerel staat op een heuvelflank tussen Le Bono en Plougoumelen. Men bereikt haar via een lager gelegen voorplein, afgesloten door een halfronde ommuring; binnen ligt het schip gelijkvloers, maar het koor torent twee tot drie meter boven het schip uit, onder een houten gewelf. De transepten openen zich met twee spitsboogarcades, de koorafsluiting is vlak, en zowel de hoofdgevel als de noordmuur tonen al de invloed van de Renaissance; de klokkentoren is in 1842 vernieuwd. Onder de top van de koorgevel herbergt een kleine nis een bron die een bekken voedt: de bescherming van 1925 omvat samen de kapel, haar omheiningsmuur en deze fontein. Plougoumelen, waarvan Le Bono zich heeft losgemaakt, rekende Becquerel in de 17de eeuw onder zijn frairie-kapellen, en in 1853 vermeldden de voortzetters van Ogée er ‘elk jaar een grote pardon’. De overlevering die abbé Le Mené optekende, kent het water van de fontein de kracht toe om ziekten van de mond te genezen, en beschrijft een bijzondere bedevaart: om nieuws van verre familieleden te krijgen, veegde men het interieur van de kapel, waarna men de fontein ging leegmaken en schoonmaken, wat meerdere personen een uur kostte. De kapel, aan de parochie van Plougoumelen verbonden gebleven, wordt onderhouden door een vereniging die er de pardon van 15 augustus in stand houdt. Wikipedia dateert de fontein in de 14de eeuw, wat de notitie van de monuments historiques niet bevestigt.

Wikipedia — Chapelle Notre-Dame-de-Becquerel ↗

Toegang : In het lieu-dit Becquerel, aan de weg van Le Bono naar Plougoumelen; omheining en fontein vrij toegankelijk (te verifiëren). Het interieur gaat open tijdens de pardon van 15 augustus, bij missen en concerten die worden georganiseerd door de vereniging die de kapel onderhoudt (te verifiëren).

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid