If de Saint-Solen

Lanvallay (Saint-Solen)

De taxus van Saint-Solen is niet de dikste van Bretagne, maar een van de stevigst geworteldste: 5,2 m omtrek, 14 m hoog, een kroon met een spanwijdte van 13 m die een deel van het omheinde terrein overdekt, naast een oud kerkhofkruis uit de 17de eeuw. De inventaris van de Conseil général des Côtes-d’Armor, in 2011 gepubliceerd, geeft hem 600 jaar en suggereert dat hij in de 14de of 15de eeuw werd geplant, bij de oprichting van de kerk; het bord dat het departement voor de boom heeft geplaatst verruimt de marge tot 600-800 jaar, wat de lijst van de opmerkelijke bomen van het departement overneemt. De kerk daarentegen heeft de tijd niet doorstaan: herbouwd tussen 1877 en 1885, heeft ze van het oude gebouw slechts een venster uit de 14de eeuw bewaard dat bij de koorafsluiting is hergebruikt, een doopvont en een wijwatervat uit de 17de eeuw. De taxus is dus de oudste getuige van de parochie, in 1790 tot gemeente verheven en in 1973 bij Lanvallay gevoegd. Dezelfde departementale inventaris herinnert eraan wat die Bretonse taxussen zijn: in het hart van de dorpen, bij een kerk, een kapel of een kerkhof, symboliseren ze de eeuwigheid, omgeven door geloofsvoorstellingen rond de dodencultus. Niets preciezers is over deze overgeleverd, en misschien past juist die stilte hem het best. Hij leeft, opmerkelijk volgens de brochure door zijn leeftijd en zijn afmetingen.

Wikipedia — Saint-Solen ↗

Toegang : Vanaf Dinan bereikt men Lanvallay en vervolgens het dorp Saint-Solen, naar het oosten, via de route de Dol; de taxus staat in de rue du Bas-Bourg, tegen de kerk, vrij toegankelijk. Het bezoek duurt enkele minuten; men kan het verlengen met de paden van de vallei van de Rance, in het regionaal natuurpark.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid