Mont de Sène, la montagne des Trois-Croix

Santenay

De Mont de Sène is een langgerekte heuvel, de laatste van de côte vóór de Maranges; vanaf zijn twee oriëntatietafels ziet men de côte de Beaune in het noorden, de Saône en de Jura in het oosten, de Morvan in het westen. Hij is bezocht sinds het Neolithicum: dolmens, waaronder die van Cul-Blanc, zijn in de 19de eeuw meermaals opgegraven, en de top diende als necropolis. Men zegt dat de Kelten er hun culten hielden; wat is bevestigd, zijn de twee Romeinse tempels op de top, de ene gewijd aan Mercurius, de andere aan de beschermgodheid van de bron die aan de voet ontspringt, de Terron, beide verwoest in de 5de eeuw. Jacques-Gabriel Bulliot, de opgraver van Bibracte, legde de tempel van Mercurius in 1872 bloot; fragmenten van zuilen bevinden zich in het archeologisch centrum van Autun, en de erfgoedinventaris beschouwt de plek als ‘voormalige Keltische en Romeinse cultusplaats’. De volksnaam komt van het calvarie: drie monumentale kruisen opgericht op het uitzichtpunt op initiatief van Pierre Milliard, of Millard, ‘koopman-schoenmaker’ uit Santenay, in 1707 volgens zijn testament dat door de Société éduenne wordt aangehaald, terwijl de toeristenbureaus 1767 vermelden zonder bron. Tijdens de Revolutie omgehaald, werden de kruisen in 1803 en daarna in 1823 weer opgericht; de huidige kruisen, op zware voetstukken, zijn van beton en dateren uit het midden van de 20ste eeuw. Een kapel Saint-Jean ligt lager, in het bois de la Fée, en de site is geklasseerd.

Wikipedia — Mont de Sène ↗

Toegang : Vanuit Santenay of Dezize-lès-Maranges loopt een weggetje omhoog tot de parkeerplaats op de top; oriëntatietafel, picknickplaats onder de dennen, het hele jaar vrij toegankelijk. Te voet, een lus van een halve dag vanaf de place du Jet-d'Eau in Santenay via de moulin Sorine en de wijngaarden, 10,7 km en 360 m hoogteverschil, gedeeltelijke gele markering: een kaart is nuttig.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid