Les Antonins de Pondaurat

Pondaurat

De antoniet commanderijen lagen aan de wegen, bij de waterovergangen, daar waar men een hospitaal kon houden en tol kon heffen. Pondaurat is er het duidelijkste voorbeeld van. Aan het einde van de 13de eeuw vestigen kanunniken van de orde van Sint-Antonius zich aan de oever van de Bassanne, op de route die van Limoges via Périgueux en Bazas naar Santiago de Compostela leidt. Zij bouwen er een kerk, een klooster, een pastorie, een molen, en versterken het geheel rond een brug waarvan zij de tol innemen: de pelgrims vonden er onderdak en verzorging, de ‘ardents’ een huis waar men hen wist te ontvangen. De kerk Saint-Antoine, uit de 13de eeuw, heeft haar patroonheilige en haar schip behouden; het klooster en de molen, die overeind zijn gebleven, hebben een andere bestemming gekregen — in het ene maakt men wijn, in het andere woont men. De orde van Malta erfde het geheel in 1777 en verloor het tijdens de Revolutie, toen de goederen als nationale goederen werden verkocht. In dit dorp met weinig inwoners rest een compleet ensemble van antoniet gebouwen, wat zeldzaam is: elders heeft men enkel de kerk of enkel de naam.

Wikipedia — Monastère des Antonins et moulin de Pondaurat ↗

Toegang : Via de D 12 vanuit La Réole richting Savignac; de weg gaat door het dorp en men parkeert bij de kerk. De kerk Saint-Antoine, gemeentelijk eigendom, is open voor de eredienst en voor bezoek. Het klooster is een wijnbouwbedrijf geworden en de molen een particuliere woning: zij zijn privé en kunnen niet worden bezocht, maar het geheel is zeer goed te zien vanaf de brug over de Bassanne, vanwaar men in één blik de kerk, de zuidgevel van het klooster en de vensters van de pastorie overziet.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid