Le musée Unterlinden et le retable d'Issenheim

Colmar

Het klooster van de dominicanessen van Unterlinden, gesticht in de 13de eeuw, stond sinds de Revolutie leeg toen men er in 1852 de in het departement verzamelde kunstwerken naartoe overbracht; het museum opende het jaar daarop. Onder die werken bevond zich het altaarstuk van de preceptorij van de antonieten van Issenheim, een tiental kilometers verderop, in 1793 in veiligheid gebracht in Colmar. Het staat er nog steeds. Het is een veelluik met wisselende standen: naargelang de dagen werd het geopend op de Kruisiging, op de Annunciatie en de Verrijzenis, of op de vergulde beeldhouwwerken van Nicolaus van Haguenau, geflankeerd door de Verzoeking van de heilige Antonius en de Ontmoeting van de heilige Antonius en de heilige kluizenaar Paulus. De Kruisiging toont een vergroend lichaam, bedekt met splinters, met verwrongen vingers; in de Verzoeking figureert op de voorgrond een zittende zieke, met opgezwollen buik, zweren in de huid, aangevreten ledematen, wat de broeders van Issenheim elke dag in hun zaal zagen. Het werk was niet voor kunstliefhebbers gemaakt: het werd aan de zieken getoond, in een hospitaalkapel, als een belofte dat hun wonden ook die van Christus waren. Het is het nauwkeurigste document dat het Westen over het Sint-Antoniusvuur heeft nagelaten.

Wikipedia — Musée Unterlinden ↗

Toegang : Place Unterlinden, vijf minuten lopen van de kapittelkerk Saint-Martin en het station van Colmar; ondergrondse parkeergarages in de onmiddellijke nabijheid. Museum met betaalde toegang, het hele jaar geopend behalve enkele feestdagen, een dag per week gesloten; ticket en openingstijden op de website van het museum. Het altaarstuk staat in de voormalige kerk van het klooster, waar men om de panelen heen kan lopen: er moet een goed halfuur aan worden besteed, en men moet terugkomen.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid