Le prieuré de Marnans

Marnans

Het klooster verschijnt in de teksten in 1164, in een oorkonde van het cartularium van Saint-Barnard de Romans; augustijner kanunniken bewoonden het. De gemeenschap ging snel achteruit, en de aartsbisschop van Vienne verkreeg in 1288 dat de priorij werd overgedragen aan de hospitaalbroeders van Sint-Antonius, wier moederhuis op enkele uren gaans lag. Marnans bleef antoniet tot de opheffing van de orde in 1777. Wat hier opvalt is niet de rijkdom, die is er niet, maar een architectonische eigenaardigheid: de zuilen van de kerk beantwoorden elkaar niet. Bij de ingang is de linker achthoekig en bekroond met een krabbenkapiteel, de rechter cilindrisch en korinthisch; de asymmetrie herhaalt zich op de pijlers van het schip, op de zuiltjes die de hoge vensters omlijsten, op de vensters zelf. Het procedé is uiterst zeldzaam in de romaanse bouwkunst, waar symmetrie de regel is; men weet niet wat het betekende. Het schip, zeer ruim voor zo'n plek, ontvangt alleen daglicht via de zuidmuur: de noordmuur grensde aan de kloosterhof, verdwenen. Van de Godsdienstoorlogen onthoudt de plaatselijke overlevering de doortocht van baron des Adrets. Er rest niets anders, en dat is genoeg.

Wikipedia — Église Saint-Pierre de Marnans ↗

Toegang : Via de D 71 vanuit Roybon of Saint-Antoine-l'Abbaye; het gehucht is bewegwijzerd, men parkeert voor de kerk. Het gebouw is doorgaans overdag geopend; een maquette in het interieur toont de oude staat van de priorij. Van het klooster rest slechts één gebouw, dat nu door een restaurant wordt ingenomen. Vrij bezoek, enkele minuten volstaan, maar men komt er terug.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid