Saint-Jean-du-Doigt, la relique et le feu

Saint-Jean-du-Doigt

Het dorp draagt de naam van wat het bewaart: een vingerkootje van de rechterwijsvinger van Johannes de Doper. Albert Le Grand, die er in 1637 het verhaal van geeft, laat de vinger ontsnappen aan de brandstapel die keizer Julianus in 363 beval, daarna uit het Heilige Land naar Normandië terugkeren, vanwaar een jongeman uit Plougasnou hem omstreeks 1420 of 1437 zou hebben gestolen om hem hierheen te brengen; bij zijn aankomst, zegt de legende, zouden de kaarsen vanzelf zijn aangegaan en de klok uit zichzelf hebben geluid. De reliek heeft het fortuin van de plek gemaakt: de kerk, begonnen in de 15de eeuw, wordt voltooid en gewijd in 1513, de triomfpoort in 1584 hernomen door Jean Le Taillanter, de knekelhuizen dateren uit de 15de eeuw en van 1618. De overlevering wil dat Anna van Bretagne, die aan haar ogen leed, in 1505 kwam om de vinger op haar ooglid te laten leggen en het einde van de werkzaamheden betaalde; de historici merken op dat de kroniekschrijver Alain Bouchart, tijdgenoot, er niets over zegt en dat het bezoek niet vaststaat. De devotie zelf is wel goed bevestigd: men wast zijn ogen aan de fontein en laat zich daarna het ooglid door de reliek aanraken. In het midden van het enclos stapelt de fontein van 1691, te danken aan de beeldhouwer Jacques Lespaignol, drie bekkens rond een doop van Christus op elkaar; een oudere fontein bestond al in 1520.

Wikipedia — Église Saint-Jean-Baptiste de Saint-Jean-du-Doigt ↗

Toegang : Via de D 46 vanuit Morlaix, richting Plougasnou en daarna Saint-Jean-du-Doigt; parkeren in het dorp, het enclos is vlakbij. De kerk en de fontein, midden in het enclos, zijn overdag vrij toegankelijk. De grote pardon vindt plaats op de laatste zondag van juni, met de tantad, een vuur van heidetakkenbossen waaraan elk gezin van de gemeente zijn deel bijdraagt.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid