Notre-Dame de Rumengol

Le Faou (Rumengol)

Rumengol is geen dorp, het is een heiligdom met enkele huizen eromheen. Een kapel afhankelijk van de abdij van Daoulas wordt er al in de 12de eeuw vermeld; de overlevering gaat verder terug en laat koning Gradlon optreden, die vanaf de Ménez-Hom de vuren van de heidenen zou hebben gezien en hier een kerk zou hebben gesticht om hen te bekeren. De oude glasramen tonen hem in gezelschap van de heilige Corentin en de heilige Guénolé, wat genoeg zegt: de legende was al gevestigd toen men ze plaatste. Het huidige gebouw werd vanaf 1536 in kersantonsteen hersteld en tot in de 18de eeuw hernomen; de parochie werd pas aan het einde van de 17de eeuw ingesteld. Wat de faam van de plek heeft gemaakt, zijn haar twee pardons — op Drievuldigheidszondag, verreweg het best gevolgd, en op 15 augustus — en het Bretonse lied Itron Varia Rumengol, dat Maria begroet als degene ‘van alle geneesmiddelen’, voor lichaam en ziel. Men kwam er bij duizenden, te voet, vaak 's nachts, en de zangers hadden er hun rol: Anatole Le Braz putte er de ‘pardon van de zangers’ uit, een van de vier verhalen van Au pays des pardons (1894). Het Mariabeeld van Rumengol werd in 1858 gekroond.

Wikipedia — Rumengol ↗

Toegang : Via de N 165 (afrit Le Faou), daarna de D 42 richting Sizun, drie minuten met de auto; parkeren op het kerkplein. De kerk is overdag geopend; de fontein ligt onderaan het enclos, vrij toegankelijk. Twee pardons per jaar: op Drievuldigheidszondag, de drukst bezochte, en op 15 augustus.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid