Dômerie d'Aubrac

Saint-Chély-d'Aubrac

Het plateau van de Aubrac is in de winter een van de zwaarste passages van de Via Podiensis: sneeuw, mist, geen boom. Tussen 1108 en 1125 schenkt een Vlaamse heer, Adalard, een terrein aan de abdij Sainte-Foy van Conques om er een hospitaal te stichten; volgens een late overlevering zou hij deze gelofte hebben afgelegd nadat hij bij zijn terugkeer uit Compostela bijna in de storm was omgekomen. Het huis ontsnapt al snel aan Conques: in 1162 neemt paus Alexander III het onder zijn bescherming en geeft de bisschop van Rodez het een regel naar de heilige Augustinus. Men noemt het de dômerie, omdat een ‘dom’ het bestuurt; er leven priesters, broeders voor de dienst aan de armen, dames voor de verzorging, donaten voor de landerijen, en enkele ridders die de reizigers op de weg begeleiden. Aan het begin van de 14de eeuw zijn er honderdtwintig broeders en dertig zusters werkzaam. De klok ‘der verdwaalden’, Maria, geluid op nachten van sneeuw en mist, draagt het opschrift errantes revoco, ‘ik breng de dwalenden terug’; in 1595 door de ligisten gebroken, wordt ze in 1668 en daarna in 1772 omgegoten. In 1353, tijdens de Honderdjarige Oorlog, laat dom Durand Olier de tour des Anglais oprichten. In 1437 in commende gevallen, in 1791 uiteengedreven, in 1793 verkocht, heeft de dômerie alleen haar kerk, haar toren en een gebouw van het hospitaal nagelaten, in de weiden geplant; het pad dat er vanuit Nasbinals heen leidt, staat sinds 1998 op de werelderfgoedlijst.

Wikipedia — Dômerie d'Aubrac ↗

Toegang : Via de D 987 vanuit Nasbinals of Laguiole, via de D 19 vanuit Saint-Chély-d'Aubrac (in beide gevallen ongeveer 8 km); parkeerterrein in het dorp. De kerk is overdag geopend. Het traject van de GR 65 van Nasbinals naar Saint-Chély, op de werelderfgoedlijst, loopt langs de kerk.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid