Fontaine Saint-Brieuc et chapelle Notre-Dame-de-la-Fontaine

Saint-Brieuc

De Vita van de heilige Brieuc, rond 1050 geschreven door een monnik van Saint-Serge d'Angers, die zijn relieken bewaarde, laat de Welshe heilige aan land gaan met honderdvijfenzeventig leerlingen en leidt hem, na een eerste klooster in de Trégor, naar de oevers van de Gouët, waar hij het klooster sticht dat Saint-Brieuc zal worden. De plaatselijke overlevering situeert zijn oratorium bij een bron, onderaan de stad, op de helling die van de kathedraal afdaalt: dat is de fontaine Saint-Brieuc. De stad maakte er aan het einde van de middeleeuwen een heiligdom van, precies in de tijd dat de bedevaart van de Zeven Heiligen het best is bevestigd: in 1407 sticht Marguerite de Clisson, gravin van Penthièvre, tegen de bron een kapel gewijd aan Notre-Dame. Het gotische fonteinhuisje dat de fontein nog steeds overkoepelt, met zijn gewelf en zijn bogen, is het enige overblijfsel van dit geheel: de kapel werd in 1799 gesloopt om er barricades van te maken en in 1838 herbouwd; twee beelden van Brieuc en Tugdual, gebeeldhouwd in 1896, sieren de gevel. De relieken van de heilige bevinden zich elders: sinds de 9de eeuw in Angers bewaard, keerden ze slechts gedeeltelijk terug in 1210, toen bisschop Pierre een deel van het hoofd, een arm en twee ribben voor zijn kathedraal verkreeg — het beginpunt, in Saint-Brieuc, van de verering van de stichter.

Wikipedia — Chapelle Notre-Dame-de-la-Fontaine ↗

Toegang : Te voet vanaf de kathedraal Saint-Étienne: de rue Saint-Guéno afdalen, dan de rue de la Fontaine-Saint-Brieuc, vijf minuten. De fontein, onder haar gotische fonteinhuisje tegen de koorafsluiting van de kapel, is het hele jaar vanaf de straat te zien; de kapel, beheerd door een vereniging, is bij bepaalde gelegenheden geopend.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid