Chapelle Saint-Jacques-le-Majeur

Saint-Alban

In de middeleeuwen eigendom van de Orde van de Tempel, kwam deze kapel na de val van de tempeliers (in 1307 gearresteerd, orde in 1312 opgeheven) aan de hertog van Bretagne; Jan III, hertog vanaf 1312, liet haar grotendeels herbouwen: westelijke puntgevel, venster en portaaltoren met gebeeldhouwde nissen, tot op heden zonder torenspits gebleven. Een plaatselijke legende verklaart dit onvoltooid blijven door feeën die, gekomen om de toren te bouwen, de bouwplaats zouden hebben verlaten toen ze ontdekten dat de dood op deze gronden bestond — een verhaal dat men uiteraard als legende moet nemen en niet als aangetoond feit. Wat daarentegen goed gedocumenteerd is, is de strategische ligging van de plek: gebouwd langs de antieke Romeinse weg van Carhaix naar Alet (Saint-Malo), ligt de kapel ook op het traject van de Tro Breiz, de grote tocht langs de zeven stichtende heiligen van Bretagne, en ontving ze Bretonse en Engelse pelgrims op weg naar Compostela. Ze doorstond de oorlogen van de Liga aan het einde van de 16de eeuw, onderging plunderingen en gewelddaden — een pastoor werd er in 1595 zelfs vermoord — voordat ze tijdens de Revolutie werd gesloten en in 1804 weer geopend. Ze bewaart een polychroom beeld van Notre-Dame du Bon Voyage uit de 14de eeuw, een kruisweg van Saupique en een klok uit 1617, getuigen van een sinds de middeleeuwen ononderbroken bedevaartsgeschiedenis.

Toegang : Vrije toegang, kapel langs de voormalige Romeinse weg Carhaix-Alet, vandaag een wandelroute

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid