Chapelle Notre-Dame-de-Folgoat de Lansalaün

Paule

Vroeger ‘Terre de Salomon’ genoemd, dankt de kapel van Lansalaün, in Paule, haar andere naam — Notre-Dame de Folgoat — aan de legende van Salaün ar Foll, de onnozele van het Folgoët in de Finistère, wiens Mariaverering zich zo tot in Midden-Bretagne heeft verspreid. Gebouwd aan het begin van de 16de eeuw door de familie de Leslay, heren van Keranguével, bewaart ze een opmerkelijk glasraam uit 1528 met een wortel van Jesse en taferelen uit het leven van Maria, en een polychroom houten beeld van Maria met Kind uit de 17de eeuw. Op de plek horen bij de kapel een calvarie, een kerkhof met taxusbomen en een bron uit 1695 met een dak versierd met een dubbel hart — een symbool dat de verliefden er vroeger kwamen aanroepen om de zegen voor hun verloving te verkrijgen. De plaatselijke devotie nam een heel bepaalde lichamelijke vorm aan: de pelgrims liepen zevenmaal blootsvoets rond het gebouw terwijl ze hun rozenkrans baden, voordat ze hun dorst lesten aan de bron. De klok van de klokkentoren, gedoopt in 1644, luidt nog tijdens de jaarlijkse pardon die deze traditie voortzet. Als monument historique geklasseerd sinds 1920, laat de kapel van Lansalaün goed zien hoe een Mariaverering die van elders in Bretagne kwam (hier van het Folgoët) zich plaatselijk kon verankeren, vermengd met volksrituelen van genezing en van liefdesdevotie die eigen zijn aan Midden-Bretagne.

Toegang : Vrije toegang tot het kerkplein; kapel buiten de pardon doorgaans gesloten, van buiten te zien.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid