Abbaye de Silvacane

La Roque-d'Anthéron

Haar naam komt van « silva cannorum », het rietbos dat toen de moerassige oevers van de Durance omzoomde. Daar vestigde zich in 1144 een handvol monniken uit de verre abdij van Morimond, in Bourgondië, onder leiding van abt Othon - naar men zegt een halfbroer van de Duitse keizer Koenraad III. De ruwe en vochtige plek dwong de lekenbroeders tot titanische drainagewerken voordat de abdijkerk kon verrijzen, een onverwacht huwelijk tussen romaanse strengheid en de ontluikende gotische vernieuwingen. Maar de voorspoed van Silvacane was van korte duur : plundering in 1358, verwoestende vorst in 1364, en daarna in 1440 een rampzalige overstroming van de Durance die een deel van de gebouwen wegspoelde. In 1450 ondergebracht bij het kathedraalkapittel van Aix-en-Provence, werd de abdij een gewone parochiekerk, tegen wil en dank gered van volledige vernietiging maar bijna vijf eeuwen lang beroofd van haar monastieke roeping. In 1846 teruggekocht door de Staat en vanaf 1950 gerestaureerd, hervindt ze vandaag haar roeping als spiritueel en cultureel hoogtepunt : elke zomer weerklinken haar naakte stenen van de concerten van het Festival International de Piano van La Roque-d'Anthéron, een van de meest prestigieuze van Europa, alsof de muziek eindelijk de stilte van de verdwenen monniken was komen vullen.

Toegang : 2 km ten oosten van La Roque-d'Anthéron, 15 km van Aix-en-Provence ; het hele jaar open voor bezoek

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid