Grottes de Cravanche

Cravanche

Onder de beboste heuvels die Belfort beheersen vormen de grotten van Cravanche een ondergronds netwerk, ontstaan op de grens tussen de Jurassische kalksteen en de Vogezische schisten. Al vanaf 1835 verkend, deden ze een tijdlang dienst als natuurlijke ijskelder om bier te bewaren, voordat ze op 2 maart 1876 werkelijk werden blootgelegd bij een mijnschot dat steen moest winnen voor de bouw van het fort van Salbert. De opgravingen tussen 1891 en 1899 leggen er een necropool bloot uit ongeveer 4000 tot 3000 voor onze jaartelling: een twaalftal skeletten in gehurkte houding, met gebogen hoofd en de knieën naar de romp getrokken, vergezeld van versierd aardewerk, werktuigen en stenen wapens, tegenwoordig bewaard in het historisch museum van Belfort. Sommige beenderen, in de loop van de millennia gegrepen door de kalkafzettingen, liggen ingebed in de rots en vormen een geologisch schouwspel dat even aangrijpend als vreemd is. In 1911 als site beschermd, is de holte sinds 2008 gesloten voor het publiek om een vleermuizenkolonie te beschermen die er overwintert, maar de ingang, zichtbaar vanaf het pad, blijft nieuwsgierigen en liefhebbers van speleologie aantrekken. Grafgrot en voormalige ijskelder tegelijk, stapelt Cravanche onder de bodem van Belfort verschillende lagen van een weinig bekende ondergrondse geschiedenis.

Toegang : Sinds 2008 gesloten voor het publiek (bescherming van een overwinterende vleermuizenkolonie); ingang zichtbaar vanaf het pad, af en toe worden uitzonderlijke bezoeken georganiseerd

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid