Château des ducs de Bretagne

Nantes

Een eerste vesting wordt in 1207 opgetrokken door Guy de Thouars, regent van het hertogdom Bretagne, op de Gallo-Romeinse omwalling van de stad van de Namneten. Vanaf 1466 laten hertog Frans II en vervolgens zijn dochter Anna van Bretagne — koningin van Frankrijk door haar opeenvolgende huwelijken met Karel VIII in 1491 en Lodewijk XII in 1499 — het huidige kasteel heropbouwen, waarin verdedigende granieten ringmuren en renaissancegevels met loggia's op de binnenhof samengaan, symbool van de Bretonse hertogelijke macht aan de vooravond van de vereniging van Bretagne met de Franse kroon in 1532. Op 13 april 1598 ondertekent Hendrik IV er het Edict van Nantes, dat de protestanten vrijheid van eredienst toekent en een einde maakt aan de godsdienstoorlogen. Het kasteel dient daarna als koninklijke residentie, als garnizoen en vervolgens als staatsgevangenis: superintendent Nicolas Fouquet wordt er in 1661 korte tijd vastgehouden. In 1800 verwoest de toevallige ontploffing van een militair kruitmagazijn in de tour des Espagnols een deel van het gebouw. Al in 1840 beschermd monument, wordt het kasteel vanaf de jaren 1990 gerestaureerd en heropent het in 2007 als historisch museum van Nantes, dat in zijn grachten en ronde torens zes eeuwen hertogelijke, koninklijke en later stedelijke geschiedenis bewaart.

Toegang : Binnenhof en wallen vrij en gratis toegankelijk; historisch museum van Nantes tegen betaling; in het volle centrum, op 5 min lopen van het station van Nantes.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid