Abbaye du Paraclet

Ferreux-Quincey

In 1122 trekt Pierre Abélard, gevallen en verminkte filosoof na zijn schandaleuze liefde voor Héloïse, zich als kluizenaar terug aan de oevers van de Ardusson en bouwt er een oratorium dat hij aan de Paraclet wijdt. In 1129 vestigen Héloïse en haar moniales, verdreven uit de abdij van Argenteuil, zich er; in 1133 stelt Abélard voor hen de eerste kloosterregel op die ooit voor vrouwen werd ontworpen, en in 1135 wordt Héloïse abdis. Na de dood van Abélard in 1142, twee jaar eerder veroordeeld op het concilie van Sens, laat Petrus Venerabilis diens stoffelijk overschot in 1144 naar de Paraclet overbrengen; Héloïse wordt er in 1164 naast hem begraven. Al in 1147 tot abdij verheven, wordt het klooster in 1533 koninklijke abdij, maar lijdt onder de godsdienstoorlogen tussen 1586 en 1605, nadat het al in 1359 tijdens de Honderdjarige Oorlog was verlaten. In 1615 laat abdis Marie de la Rochefoucauld de manuscripten van Abélard publiceren; in 1621 worden de resten van de twee geliefden herenigd in een dubbele grafkist. Een hardnekkige overlevering, die tot de opheffing van het klooster in 1790 werd doorverteld, wilde dat de pinkstermis er in het Grieks werd gezongen, een herinnering aan de talenkennis van Héloïse. De abdijkerk wordt na de Revolutie afgebroken; generaal Pajol koopt de plek in 1821 en richt er de obelisk op die de nagedachtenis van de stichters levend houdt.

Toegang : Zuidoostelijke uitgang van het gehucht Saint-Aubin, gemeente Ferreux-Quincey (Aube), nabij Nogent-sur-Seine, langs de voormalige departementale weg 442; resten zichtbaar vanaf de openbare weg, bewegwijzerde wandelroute vanuit Ferreux-Quincey

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid