Lac de Vouglans et la chartreuse engloutie de Vaucluse

Onoz

In 1139 gesticht in de kloven van de Ain, kende de kartuize van Vaucluse zes eeuwen kloosterleven, onderbroken door herbouwfasen in de 18de eeuw (1756-1757, 1766, 1787), voordat het in 1790 werd geplunderd en zijn bezittingen in 1791 werden geconfisqueerd. Het uiteindelijke lot van de plek is uniek in Frankrijk: de bouw van de stuwdam van Vouglans, midden jaren 1960 aangevat, doet in 1968 zo'n 35 km vallei onder water lopen. Het klooster, het gehucht Brillat en verscheidene gehuchten verdwijnen onder water; de ruïnes liggen tussen 45 en 70 meter onder het peil bij hoogwater, en alleen de poort en de ingangspaviljoens, boven het waterpeil van het meer opgetrokken, getuigen er nog in de open lucht van. Duikers beschrijven verbazingwekkend goed bewaarde resten, en de mondelinge overlevering heeft de rest gedaan: men vertelt dat een verdronken stad, gestraft voor haar overvloed, slechts eens in de honderd jaar tevoorschijn komt tijdens grote droogtes, dat een klokkentoren onder het wateroppervlak te zien is, en dat een wakende haan elke kerstavond om middernacht vanuit de diepte kraait. In 2018, vijftig jaar na het vullen van het meer, deed de droogte werkelijk muurtjes, een brug en een put van het gehucht Brillat weer opduiken. In 2008 werden zelfs 276 flessen wijn in de ruïnes ondergedompeld, waarvan om de twintig jaar een kist moet worden opgehaald.

Toegang : Uitzichtpunten, stranden en watersportbases rond het meer (zones van de Pyle-brug, Moirans-en-Montagne); de resten van het kartuizerklooster, ondergedompeld voor de kust van Onoz, zijn niet te bezoeken.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid