Abbatiale de Saint-Savin-en-Lavedan

Saint-Savin

De abdij verrijst waarschijnlijk op de plek van een antiek castrum, het „Palatium Aemilianum”. Ze draagt de naam van Savin, een jongeman geboren in Barcelona die, gevormd in het klooster van Ligugé in Poitou, de eenzaamheid van de Pyreneeën koos: volgens de overlevering leefde hij dertien jaar als kluizenaar in Pouey-Aspé, in een sober bestaan doorspekt met wonderen. Het klooster, minstens vanaf de 10de eeuw gedocumenteerd, wordt in 841 door de Noormannen geplunderd en in brand gestoken, en vervolgens in 945 rijkelijk begiftigd door graaf Raymond Ier de Bigorre; de vereniging in 1080 met de machtige abdij Saint-Victor van Marseille herstelt er de tucht. Het domein strekte zich uit tot aan de thermale bronnen van Cauterets. De aardbeving van 21 juni 1660 treft de Bigorre, gevolgd door een andere in 1854; de restauratie wordt al in 1855 bevolen op aandringen van Prosper Mérimée. Het kloosterleven dooft rond 1790 uit en de kerk wordt in 1791 parochiekerk. In Pouey-Aspé werd de op de plek van de kluis herbouwde kapel op 12 oktober 1862 ingezegend, en er wordt nog elk jaar in oktober een mis opgedragen. Een literaire traditie, via de „Morgante” van Pulci, laat zelfs Roeland langs de abdij trekken.

Toegang : Dorp op ongeveer 3 km ten zuiden van Argelès-Gazost; de abdijkerk, tegenwoordig parochiekerk, is overdag geopend; de kapel van de kluis van Pouey-Aspé is te voet te bereiken (ongeveer 1 u 30 lopen).

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid