Abbaye Saint-Pierre-Saint-Paul de Solignac

Solignac

Het verhaal van Solignac begint met een edelsmid. Eligius, een Limousijnse ambachtsman die aan het hof opklom, werd de muntmeester en raadsman van koning Dagobert — de „goede koning Dagobert” uit het lied, van wie Eligius de beroemde „grote heilige” is die de kleding weer goed omdraait. Rond 631-632 schenkt de koning hem het domein Solemniacum aan de Briance, en Eligius sticht er een abdij die hij toevertrouwt aan monniken uit Luxeuil, onder leiding van de heilige Rémacle, de eerste abt. Tijdens zijn leven zou de gemeenschap ongeveer honderdvijftig monniken hebben geteld, en de goudsmidswerkplaatsen zetten de kunst van de stichter voort, de latere bisschop van Noyon. Geplunderd door de Noormannen in de 9e eeuw, herstelde de abdij zich en herbergde in de 12e eeuw zelfs de relieken van de heilige Martial tijdens de oorlogen tussen de Capetingers en de Plantagenets. Uit die tijd, rond het tweede kwart van de 12e eeuw, dateert de huidige abdijkerk, een unicum in de Limousin: een schip zonder zijbeuken, overdekt met een rij koepels op pendentieven, verwant aan de kathedralen van de Périgord, gedompeld in een licht dat de pelgrims naar Compostela al acht eeuwen ontdekken op de weg van Vézelay. De 14e-eeuwse koorbanken mengen heilige figuren met profane grappen. Na de Revolutie werden de gebouwen gevangenis, kostschool en vervolgens porseleinfabriek tot 1937. In 2021 gaven benedictijner monniken uit de abdij van Clairval de plek haar bestemming terug: in Solignac is het gebed hervat waar de heilige Eligius het had achtergelaten.

Toegang : In het hart van het dorp Solignac, in het dal van de Briance, zo'n tien kilometer ten zuiden van Limoges; parkeergelegenheid bij de abdijkerk. Etappeplaats aan de via Lemovicensis naar Compostela.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid