Abbaye de Saint-Pierre-sur-Dives

Saint-Pierre-en-Auge

In 1011 verandert gravin Lesceline, groottante van Willem de Veroveraar, haar eigen kasteel aan de oevers van de Dives in een klooster: een zeldzaam gebaar van deze vrouw uit de hoge Normandische adel, die op haar eigen grond een benedictijnse gemeenschap sticht, die zij rijkelijk begiftigt en waar zij bij haar dood in 1057 haar laatste rustplaats zal kiezen. De abdijkerk wordt in 1067 ingewijd, in aanwezigheid van de Veroveraar zelf, een jaar na Hastings — de abdij is dan een van de grote geestelijke centra van het hertogelijke Normandië. Een brand verwoest het romaanse gebouw in 1106; de wederopbouw, twee jaar later begonnen, strekt zich uit over meer dan een eeuw en levert een van de mooiste voorbeelden van de Normandische gotiek op, met zijn vieringtoren en asymmetrische geveltorens. Het koor bewaart een schat: een 13de-eeuwse keramische vloer bezaaid met lelies en fantastische dieren, doorsneden door een meridiaanlijn met de tekens van de dierenriem, een van de weinige die in Frankrijk bewaard zijn gebleven. Versterkt tijdens de Honderdjarige Oorlog, tijdens de Revolutie als nationaal bezit verkocht, heeft de abdij een van de meest complete kloostercomplexen van Normandië behouden — kapittelzaal, kloostergang, kloostergebouwen. De abdijkerk, tegenwoordig een gewone parochiekerk, waakt nog altijd over de duizend jaar oude hallen waar nog steeds markt wordt gehouden: hier zijn gebed en handel, sinds Lesceline, nooit van elkaar gescheiden geweest.

Toegang : In het centrum van het dorp Saint-Pierre-sur-Dives (gemeente Saint-Pierre-en-Auge), 3 rue Saint-Benoît; de abdijkerk, tegenwoordig parochiekerk, is vrij te bezoeken. Vlakbij de middeleeuwse markthallen. Parkeerterreinen in het centrum.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid