Châteaux de Bruniquel

Bruniquel

Torenhoog op een duizelingwekkende rotspunt boven de samenvloeiing van de Aveyron en de Vère dragen de kastelen van Bruniquel een van de oudste koninklijke legendes van het Zuiden: de overlevering schrijft de stichting van het castrum, rond het jaar 600, toe aan koningin Brunhilde, de gevreesde Merovingische vorstin naar wie het dorp zijn naam zou hebben gekregen. De vesting zou een oudere versterking hebben opgevolgd, voordat ze overging naar de graven van Toulouse, die er in de 11de eeuw een burggraafschap vestigden. Het bijzondere van de plek zit in het meervoud: hier staan twee kastelen, ontstaan uit een familietwist. In de 15de eeuw verkoopt burggraaf Antoine-Roger I in het geheim landerijen aan een neef vlak voor zijn dood; zijn zoon Léonard, die het „oude kasteel” erft, verliest het proces dat hij aanspant om ze terug te krijgen. De rivaal bouwt daarop het „jonge kasteel” muur tegen muur, en het burggraafschap leefde zo bijna drie eeuwen lang verdeeld tussen de twee families. Aan het einde van de 18de eeuw koopt burggraaf Rigal d'Ouvrier het jonge kasteel terug — en laat vervolgens de vensters dichtmetselen om te ontsnappen aan de deur- en vensterbelasting van 1798. Bewoond tot in de jaren 1950, torent het oude kasteel boven een terras vanwaar het uitzicht op de vallei neervalt; de gemeente heeft het geheel vanaf 1987 teruggekocht en gerestaureerd. Tegen de rotswand opent zich bovendien de grot van Bruniquel, beroemd om zijn ongeveer 176.000 jaar oude neanderthalerstructuren — een heel ander verhaal, gesloten voor het publiek.

Toegang : Boven op het dorp Bruniquel, loodrecht boven de samenvloeiing van de Aveyron en de Vère; parkeerplaatsen aan de ingang van het dorp, te voet omhoog via de middeleeuwse straatjes tot aan het esplanade van de kastelen. Betalend bezoek in het seizoen.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid