Notre-Dame de Bethléem, l'évêché en exil

Clamecy

Clamecy draagt een unieke titel in het Westen: de stad was meer dan vijf eeuwen lang de zetel van het bisdom Bethlehem. Rond 1150 sticht graaf Willem IV van Nevers in Pantenor, een voorstad van Clamecy, een hospitaal voor zieke pelgrims die terugkeerden uit het Heilige Land. Bij zijn vertrek op kruistocht in 1167 legateert hij deze instelling testamentair aan de kerk van Bethlehem, met de bepaling dat, mocht het bisdom van de Geboorte ooit in handen van de ongelovigen vallen, de bisschop ervan onderdak zou vinden in Clamecy. Willem sterft het jaar daarop in Akko, en de clausule treedt in 1223 in werking: Régnier, bisschop van Bethlehem, uit Palestina verdreven, vestigt zich in het hospitaal van Pantenor. Vijftig bisschoppen van Bethlehem „lez-Clamecy“ volgen elkaar er op tot aan de Revolutie, en besturen een tot de voorstad beperkt bisdom — wat hun eindeloze twisten met de bisschoppen van Auxerre opleverde —, totdat het Concordaat van 1801 de zetel canoniek opheft. De wijk heeft de naam Bethléem behouden. In 1927, ter vervanging van een 19de-eeuwse kerk gebouwd door de houtvlotters, richtte architect Georges Théodore Renaud de verrassende huidige kerk op, een van de allereerste in Frankrijk in gewapend beton: een verlaagde koepel, een achthoekige klokkentoren en een mozaïek van de Geboorte in romano-byzantijnse stijl, als herinnering aan het Oosten waarvan deze hoek van de Nivernais rechtens een deel was.

Toegang : Punt op het centrum van Clamecy; de kerk Notre-Dame-de-Bethléem ligt ~400 m naar het noordoosten, 2 route d'Armes, rechteroever van de Yonne, aan de ingang van de wijk Bethléem. De middeleeuwse bisschopskapel is in de buurt nog aanwezig, quai de Bethléem.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid