La Hottée du Diable

Coincy

Op een zandheuvel van de Tardenois hopen zich enorme zandsteenblokken op met fantastische vormen, paddenstoelen, tafels en versteende dieren die opdoemen uit de heide met struikheide. De geologie ziet er de overblijfselen in van kustduinen van een verdwenen zee, blootgelegd door miljoenen jaren erosie. De mensen van de streek zagen er iets heel anders in. De legende, in de 19de eeuw opgetekend door l'abbé Poquet in zijn Légendes historiques du département de l'Aisne, vertelt dat de abt van Val-Chrétien, een naburig klooster in de vallei van de Ourcq, wanhoopte zijn abdij ooit te kunnen voltooien bij gebrek aan geld. Een weelderig geklede vreemdeling meldde zich: hij zou alles op eigen kosten bouwen, op één voorwaarde — het gebouw zou hem toebehoren zodra het klaar was. Het akkoord werd gesloten. Maar de abt, die begreep met wie hij te maken had, kwam 's nachts de bouwplaats en de werklieden met wijwater besprenkelen: de duivel, ontmaskerd voordat hij de laatste steen had gelegd, vluchtte gillend weg en gooide op de heide van Coincy de zandstenen draagmand om die hij op zijn rug droeg. Zo ontstond de „Hottée du Diable”, waarvan de blokken ook golden als schuilplaats voor nachtelijke dansen en heksensabbatten. Vandaag, als natuurreservaat beheerd door het Conservatoire d'espaces naturels, is de heide het meest bezochte natuurgebied van de Aisne: klimmers, plantkundigen en nieuwsgierigen ontmoeten elkaar er tussen de stenen die de Boze, naar men zegt, nooit is komen terughalen.

Toegang : Heidegebied ten zuidwesten van Coincy, tussen Château-Thierry en Fère-en-Tardenois; bewegwijzerde toegang vanaf de D310, parkeren aan de rand van het terrein, vrije wandelpaden. Voorzichtigheid geboden: druk bezochte klimblokken.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid