Château de Dourdan

Dourdan

Voltooid rond 1222 door Filips August, is het kasteel van Dourdan een van de weinige 13de-eeuwse vestingen van Île-de-France die het grootste deel van hun structuur bewaard hebben: een door torens geflankeerde ringmuur, indrukwekkende grachten en een Filips-Augustijnse donjon. Als zuidelijke grendel van het koninklijk domein beschermde het de graanroute van de Beauce. De lijst van zijn heren vat de geschiedenis van Frankrijk samen: Lodewijk VIII, daarna Lodewijk IX, die het aan zijn moeder Blanca van Castilië schenkt; het huis Évreux; en ten slotte Jan van Berry, die het zo verfraaide dat het, geïdealiseerd, werd afgebeeld in de verluchtingen van de „Très Riches Heures” — het kasteel verschijnt bij de maand april van het beroemdste manuscript uit de middeleeuwen. De Honderdjarige Oorlog brengt het herhaalde belegeringen en aanvallen, en in 1591, tijdens de oorlogen van de Liga, verliest het zijn daken en bekroningen. Zijn tweede leven is somberder: vanaf 1672 door Filips van Orléans tot gevangenis omgebouwd, sluit het bijna twee eeuwen lang staatsgevangenen, veroordeelden van het gemene recht en later departementale gedetineerden op, tot 1852. De plaatselijke overlevering bevolkt de kerkers met talloze verhalen van gevangenen. Gered door de oudheidkundige Amédée Guénée en vervolgens vol overgave gerestaureerd door Joseph Guyot, die er romantische tuinen aanlegde, behoort het sinds de jaren 1960 aan de stad en herbergt het haar museum. Vanaf de weergang omvat de blik nog altijd de door Filips August gewilde ommuurde stad.

Toegang : Place du Général-de-Gaulle, midden in het centrum van Dourdan; RER C-station Dourdan op enkele minuten lopen; kasteel-museum toegankelijk voor bezoek. Bij benadering aangeduide coördinaten op de ringmuur (stad: 48,5277, 2,0111 volgens latitude.to).

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid