Ermitage Saint-Walfroy

Margut

Op de top van deze heuvel aan de grens van de Ardennen speelde zich in de 6de eeuw een episode af die uniek is in de religieuze geschiedenis van het Westen. Rond 565 vestigde zich hier een diaken genaamd Walfroy — afkomstig, volgens de oude bronnen, uit de verre streken van Pannonië en vurig verlangend Sint-Maarten na te volgen — op deze berg waar de bewoners nog een groot heidens afgodsbeeld vereerden, dat de overlevering identificeert met Diana of met de plaatselijke bosgodin. Om de gemoederen te beroeren deed hij wat geen enkele westerse monnik ooit had gewaagd: hij ging op een zuil zitten, naar het voorbeeld van de zuilheiligen uit het Oosten, en bleef daar blootsvoets doorheen de Ardense winters, predikend vanaf zijn verheven zitplaats. Zijn tijdgenoot Gregorius van Tours, die hem ontmoette en zijn verhaal vertelt, meldt dat de bisschoppen hem uiteindelijk gelastten naar beneden te komen: „de strengheid van het klimaat laat dit niet toe“, zeiden ze hem, en spoorden hem aan zich niet te vergelijken met Simeon Stylites. Walfroy gehoorzaamde, kreeg het afgodsbeeld omvergeworpen, bouwde een kerk gewijd aan Sint-Maarten en evangeliseerde de streek tot aan zijn dood rond 600 — men noemt hem de apostel van de Ardennen. De bedevaartkerk werd in 1957 herbouwd op de fundamenten van het heiligdom uit de 6de eeuw; ze herbergt de relieken van de heilige en glas-in-loodramen van meester-glazenier Pierre Gaudin. Het uitzicht over de vallei van de Chiers rechtvaardigt op zichzelf al de klim.

Toegang : In Margut, de weg naar de kluis is vanaf het dorp aangegeven. Parkeren ter plaatse, vrij en gratis individueel bezoek, drinkwater; het diocesane huis is open voor ontvangst (03 24 22 67 31).

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid