Abbatiale Saint-Pierre de Beaulieu-sur-Dordogne

Beaulieu-sur-Dordogne

Aan de kades van de „Riviera limousine” verheft de abdijkerk van Beaulieu haar klokkentoren-donjon boven de daken. De abdij ontstond eind 9de eeuw op initiatief van Rodolphe de Turenne, aartsbisschop van Bourges, die er een tiental monniken uit Solignac vestigde; de plek leek hem zo lieflijk dat hij haar bellus locus noemde, de mooie plaats. In 1095 door een bul van Urbanus II aan Cluny verbonden, beleeft de abdij dan haar gouden eeuw: insigne relieken, schenkingen, en een kolossale bouwwerf die rond 1100 wordt geopend — koor gewijd in 1103, schip voltooid rond 1240. Maar men komt naar Beaulieu vooral voor het zuidelijke portaal, gebeeldhouwd aan het begin van de 12de eeuw door ateliers verwant aan die van Moissac en Toulouse. Het timpaan ontvouwt er de Parousie, de wederkomst van Christus aan het einde der tijden: een Christus in majesteit met uitgestrekte armen, de doden die weer opstaan, en, op de latei, veelkoppige monsters die de verdoemden verslinden — drie op elkaar gestapelde werelden, hemel, aarde en hel, die de pelgrims op weg naar Compostela aangrepen. Hoewel geplunderd door de protestanten in 1569, wist de abdij haar schat te redden, waaronder de Vierge de Beaulieu, een 12de-eeuwse majesteitsfiguur van 61 cm, een houten kern bedekt met zilveren platen, die nog altijd te bewonderen is. Al sinds 1843 beschermd, blijft de abdijkerk een van de hoogtepunten van de Limousijnse romaanse kunst, in een middeleeuws dorp dat zijn pelgrimssteegjes heeft bewaard.

Toegang : Aan de oever van de Dordogne, in het centrum van het dorp; vrije toegang tot de kerk, de schat wordt in een kapel getoond. Parkeerplaatsen nabij het dorp.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid